การเต้นรำครั้งสุดท้ายของราชาอียิปต์

เดอะค็อปได้ร้องเพลงเรียกชื่อเขามาเจ็ดฤดูกาล เป็นเสียงกึกก้องไม่ขาดสายสำหรับชายผู้พาสโมสรกลับสู่จุดสูงสุด โมฮาเหม็ด ซาลาห์ ด้วยเท้าซ้ายอันเป็นเอกลักษณ์และความมุ่งมั่นไม่ลดละ ได้กลายเป็นหน้าตาของลิเวอร์พูลยุคใหม่ แต่แม้แต่เรื่องราวที่ยิ่งใหญ่ที่สุดก็ยังมีบทสรุป และดูเหมือนว่าเรากำลังจะได้เห็นบทสรุปของซาลาห์ที่แอนฟิลด์ เสียงกระซิบเกี่ยวกับการย้ายไปซาอุดีอาระเบียไม่ใช่แค่เสียงกระซิบอีกต่อไปแล้ว มันกลายเป็นเสียงประสานที่ดังขึ้นเรื่อยๆ คุณไม่สามารถตำหนิเขาได้ หลังจากทุกสิ่งที่เขามอบให้

ซาลาห์ย้ายมาร่วมที��ในปี 2017 ด้วยค่าตัวสถิติสโมสรในขณะนั้น 34 ล้านปอนด์จากโรมา และทำลายความคาดหวังทันที เขาทำได้ 44 ประตูในฤดูกาลแรก ซึ่งเป็นสถิติสโมสรในยุคพรีเมียร์ลีก และได้รับรางวัล PFA Player of the Year นั่นไม่ใช่เรื่องบังเอิญ เขายิงไปแล้ว 211 ประตูจากการลงสนาม 349 นัดให้กับหงส์แดง ทำให้เขาอยู่ในอันดับที่ห้าของรายชื่อผู้ทำประตูสูงสุดตลอดกาลของสโมสร ลองคิดดูสิ เขาอยู่เหนือ Kenny Dalglish เขาได้รับถ้วยรางวัลสำคัญทุกรายการที่มี: แชมเปี้ยนส์ลีกในปี 2019, พรีเมียร์ลีกในปี 2020, เอฟเอคัพในปี 2022 เขาเป็นผู้เล่นระดับโลกที่สม่ำเสมอในทีมที่ประสบปัญหาการบาดเจ็บและการเปลี่ยนแปลงแท็กติกมากมาย การทำ 18 ประตูในพรีเมียร์ลีกฤดูกาลนี้ แม้ว่าทีมจะสะดุดในช่วงท้ายฤดูกาล ก็ยังเน้นย้ำถึงคุณภาพที่ยั่งยืนของเขา

ช่องว่างที่เติมไม่เต็ม

นี่คือสิ่งสำคัญ: คุณไม่สามารถแทนที่ผู้เล่นอย่างซาลาห์ได้ คุณทำไม่ได้ ลิเวอร์พูลเรียนรู้สิ่งนั้นจาก Steven Gerrard และพวกเขาจะเรียนรู้มันอีกครั้ง ตลาดไม่มีปีกคนอื่นที่รับประกัน 20+ ประตูและ 10+ แอสซิสต์ทุกปี ไม่เลย คนที่ใกล้เคียงที่สุดคือ Luis Diaz ซึ่งแสดงให้เห็นถึงความยอดเยี่ยมเป็นครั้งคราว แต่ขาดความเฉียบคมในการทำประตูของซาลาห์ Cody Gakpo และ Darwin Nunez เป็นกองหน้าตัวกลาง แม้ว่า Nunez บางครั้งจะเล่นริมเส้น Harvey Elliott เป็นผู้เล่นที่มีพรสวรรค์ แต่เขาไม่ใช่ซาลาห์ นี่ไม่ใช่แค่เรื่องตัวเลขเท่านั้น มันเกี่ยวกับสถานะ ความกลัวที่เขาสร้างให้กับกองหลัง วิธีที่เขายืดแนวรับของคู่ต่อสู้และสร้างพื้นที่ให้คนอื่น

ดูสิ ผมคิดว่าการสรรหานักเตะของลิเวอร์พูลภายใต้ Michael Edwards และตอนนี้ Richard Hughes นั้นฉลาด พวกเขาจะระบุเป้าหมาย พวกเขาทำเสมอ แ��่การคาดหวังการทดแทนแบบตัวต่อตัวทันทีนั้นเป็นเรื่องไร้เดียงสา พูดตามตรง: ฤดูกาลหน้าจะเป็นช่วงเปลี่ยนผ่าน ไม่ว่าพวกเขาจะนำใครเข้ามาก็ตาม หงส์แดงอาจจะต้องเปลี่ยนพลวัตการโจมตี อาจจะพึ่งพาการทำประตูโดยรวมจากกองกลางและฟูลแบ็คมากขึ้น แทนที่จะมีผู้ทำประตูที่แน่นอนทางปีกขวา ผมจะไม่แปลกใจถ้าพวกเขาใช้เงินก้อนใหญ่ อาจจะ 70-80 ล้านปอนด์ กับปีกดาวรุ่งที่มีศักยภาพสูงจากบุนเดสลีกาหรือเอเรดิวิซี แต่พวกเขาจะไม่สามารถทำผลงานได้เท่าซาลาห์ในปีแรก

การอำลาที่เหมาะสม?

เรื่องราวเขียนขึ้นเองใช่ไหม? Jurgen Klopp จากไปแล้ว และตอนนี้ซาลาห์ก็มีแนวโน้มที่จะตามไป มันคือจุดสิ้นสุดของยุคสมัยอย่างง่ายๆ จะมีอะไรดีไปกว่าการปิดท้ายด้วยถ้วยรางวัลอีกหนึ่งชิ้น? การแข่งขันเอฟเอคัพของลิเวอร์พูลในฤดูกาลที่ผ่านมาจบลงด้วยความพ่ายแพ้ในรอบก่อนรองชนะเลิศต่อแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด ซึ่งเป็นเรื่องที่น่าเจ็บปวด พวกเขาเข้าถึงรอบชิงชนะเลิศยูโรปาลีก แต่ผลงานที่ย่ำแย่ในเลกแรกกับอตาลันตาทำให้แคมเปญนั้นต้องสะดุด โอกาสที่พลาดไปเหล่านั้นสร้างความเจ็บปวด โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อพิจารณาว่าพวกเขาใกล้เคียงกับการคว้าสี่แชมป์ในปี 2022 เพียงใด

ความเห็นส่วนตัวของผม? แม้จะผิดหวังกับผลงานในลีก ซาลาห์จะชูถ้วยรางวัลอีกหนึ่งใบก่อนที่เขาจะจากไป ไม่ใช่แชมเปี้ยนส์ลีก – เรือลำนั้นได้แล่นออกไปแล้วสำหรับฤดูกาลหน้าโดยไม่มีเขา แต่ถ้าลิเวอร์พูลสามารถทำผลงานได้ดีในเอฟเอคัพหรือแม้แต่ยูโรปาลีกอีกครั้ง ซาลาห์จะเป็นหัวใจสำคัญของมัน ลองจินตนาการว่าเขายิงประตูชัยที่เวมบลีย์ ซึ่งเป็นช่วงเวลาสุดท้ายที่โดดเด่นในสีแดง มันเป็นบทกวี เกือบจะสมบูรณ์แบบเกินไป เขาคู่ควรกับการอำลาที่เหมาะสม โอกาสให้เดอะค็อปร้องเพลงเรียกชื่อเขาเป็นครั้งสุดท้ายขณะที่เขายกถ้วยรางวัลอันแวววาว เขาจะย้ายไปซาอุดีอาระเบีย อาจจะด้วยค่าตัวมากกว่า 100 ล้านปอนด์ และลิเวอร์พูลจะเข้าสู่บทใหม่ที่ไม่แน่นอน แต่พวกเขาจะทำเช่นนั้นด้วยตู้เก็บถ้วยรางวัลที่เต็มเปี่ยมและความทรงจำที่ไม่มีวันลืมของราชาอียิปต์ของพวกเขา